Thursday, 14 August 2014

ಮತ್ತೆ ಬರಬಾರದೇ ಮರಳಿ

ರಸ್ತೆಯ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕಕ್ಕೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ dress ತೊಟ್ಟು ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ headphone, ಕಣ್ಣಗಳು ಏನೋ ಹುಡುಕುತಿರುವ ಭಾವ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು time ಆಯ್ತು ಅನ್ನುವ ಆತಂಕ ಲಗುಬಗೆಯಿಂದ ದಾಪುಗಾಲು ಹಾಕುತಿರುವ ಹೆಜ್ಜೆಗಳು, hi, good morning ಅನ್ನುತ ಅಂತು ಗೂಡು ಸೇರಿದ ನಿಟ್ಟಿಸುರು........  ಅಂದಕ್ಕೆ ಚಂದಕ್ಕೆ ನಾಲ್ಕು ಮಾತು, ಹಾಗಾಯ್ತು ಹೀಗಾಯ್ತು ಅಂತ ಸ್ವಲ್ಪ ಹರಟೆ, ಅಂತು ಇಂತು market ಇಂದ ಹಿಡಿದು ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಸುದ್ದಿಗಳ ಕಡೆ ಒಂದು ಇಣುಕು ನೋಟ ಹಾಕಿ ಕೊನೆಗೆ google ಜೊತೆ ಹಗ್ಗ ಜಗ್ಗಾಟದ ಆಟ start............ ಸೂರ್ಯೋದಯದಿಂದ ಹಿಡಿದು ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದವರಗೆ ಗಳಿಗೆಗಳ ಜೊತೆ ಒಡನಾಟ, ಕಷ್ಟಗಳ ಮನಗಳಿಗೆ ನಗುವಿನ ಮುಖ ತೋರಿಸಿದ ಅದೆಸ್ಟೋ ಸಮಯಗಳು....   ಹೀಗೆ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ಮನಗಳಿಗೆ ನೆನಪುಗಳು ಮಾತ್ರ....... 




ಮತ್ತೆ ಬರಬಾರದೇ 
ಕಳೆದು ಹೋದ ದಿನಗಳು 
ಜೀವನದ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳು 
ದೀನವಿಡಿ ನಲಿದಾಡಿದ ಗಳಿಗೆಗಳು 
ಕೊನೆ ಇಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳು 
ಮಾತಿಗೊಂದು ಹಾಸ್ಯ 
ಹಾಸ್ಯಕೊಂದು ಮಾತು 
ಕನಸಂತೆ ಕಳೆದ ವರುಷಗಳು 
ಗುರಿ ಮುಟ್ಟಿದ ಸಂತಸದ ನೆನಪುಗಳು 
ನೂರು ಭಾವನೆಗಳ ಮರೆಮಾಚಿ ಮನದಿ 
ನಗು ಅರಳಿಸಿದ ಮೂಖಗಳು 
ಮರಳಬಾರದೇ ಮತ್ತೆ 

Whenever I think of the past, it brings back so many memories. Steven Wright

Monday, 31 March 2014

ಸಂಜೆಯ ಸವಿನೆನಪಿನೊಂದಿಗೆ ದಿನ

ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಹಸಿರಿನ ಸೊಬಗು ಕಣ್ಣಮನ ಸೆಳೆಯುವ ಸೌಂದರ್ಯ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಚೆಲುವಿಗೆ ರೆಕ್ಕೆಬಿಚ್ಚಿದ ಪಕ್ಷಿಯ ಹಾಗೆ ಕುಣಿದಾಡುವ ಮನ ಅದರ ನಡುವೆ ಜುಳು ಜುಳು ಹರಿವ ಸಣ್ಣ ಗಂಗೆಯ ವಡಲು ಜೊತೆಗೆ ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಕೈ ಹಿಡುದು ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯದ ಮಾತು ಆಹಾ!!!!!! ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ನಾಕೆ ಗೇಣು ಎನ್ನುವ ಮನದಾಳ........ ಅದೇಕೋ ತುಂಬಾ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ ಇವತ್ತು ಬಹುಶ ಇದೇ ಹಬ್ಬದ ದಿನ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ ನಾವಿಬ್ಬರು ಭೇಟೆ ಆದ ಸವಿನೆನಪಿನ ದಿನ. ಮನಸೇ ಹಾಗೆ 

ಮನಸೊಂದು ಬಣ್ಣದ ಮೂಟೆ 
ಅದರ ಮುಖಗಳು ಹಲವಾರು
ನೋಡುವ ಕಣ್ಣಗಳು ನೂರಾರು
ಬಯಸುವ ಬಯಕೆಗಳು ಹತ್ತಾರು 
ಮನದೊಳಗಿರುವ ಮಾತುಗಳು ಸಾವಿರಾರು 
ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಿಲುಕುವವು ಹದಿನಾರು 

ಅದೆಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ನಾವು ಕಳೆದ ದಿನಗಳು, ಊರು ನಿನಗೆ ಹೊಸದೇನಲ್ಲ ಆದರೆ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವು ಹೊಸದು ಹಸಿರಿಗೆ ನಾನು ಸೋತುಹೊಗಿದ್ದೆ ಹಾಗೆ ಕೂಡ ನಿನಗೇನೂ ಇರಬಹುದು. ಸಿಟಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಊರು ಆದರು ಅದೇಕೋ ಕಾಣೆ ಬಸ್ಸಿನ ಸೌಲಬ್ಯ ಮಾತ್ರ ಶೂನ್ಯ ನದಿ ದಾಟಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದಕ್ಕು ಹೋಗ ಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ. ನಿಜ, ಇದೇ ಆಲ್ಲೆವೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅದೆಷ್ಟು ಹಳ್ಳಿಗಳು ಇನ್ನು ಕೂಡಾ ಮನುಷ್ಯನ ದಿನನಿತ್ಯದ ಅವಶ್ಯಕತೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸೌಲ್ಯಭ್ಯಗಳನ್ನ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ವಿಪರ್ಯಾಸ ಅಂದರೆ technology, development ಅನ್ನುವ ಪದಗಳು ಕೇವಲ ಬೇರೆಳೆನಿಕೆಯ ಹಳ್ಳಿ, ಸಿಟಿಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಿಮಿಥವಾಗಿರೋದು.ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಅದೇ ದಾರಿ ಅಂದರೆ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು





ಆದೆ ಮೊದಲನೆ ದಿನ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯರ ಜೊತೆ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿ ದಡ ಸೇರುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೆವು ಆಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಸೆಳೆದಿದ್ದು ನೀನು. ಕ್ಲಾಸಿಗೆ entry ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದು ನೀಂದು ಕೂಡಾ ಆದೇ ಕಾಲೇಜೆಂದು. ನಿಜ ಹೇಳತೆನಿ ಮೂರು ವರುಷ ಕಳೆದರು ಒಂದು ಮಾತು ಕೂಡ ಆಡಿರಲಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಕಣ್ಣು ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದವು ಅದೇಕೋ. ನೀನು ಕೂಡ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿರಲ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಮನದಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಭಾವನೆಗಳನ್ನ ಹುಟ್ಟು ಹಾಕಿ, ಹೃದಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲೇ ಮನೆ ಮಾಡಿತ್ತು ನೋಟ

ಸುತ್ತಲು ಹುಡುಕಾಟ 
ಮುಗ್ದ ಮನಸಿನ ಹೊಯ್ದಾಟ 
ದೂರದ ಕನ್ನಸನ್ನೆಯ ನೋಟ 
ನಾಚಿ ನಲುಗುತಿರುವ ಮನದಾಟ
ಅರಿಯದ ಪ್ರೀತಿಯ ಪರದಾಟ 

ಅದ್ದೆಸ್ಟೋ ನೋವನ್ನು ಮರೆಸಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ಕನಸುಗಳ್ಳನ್ನ ಮೂಡುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದ್ದೇ ಸ್ನೇಹ. ಮನಸೇ ಹಾಗಲ್ಲವೇ ಬಣ್ಣಗಳ ಮೂಟೆ, ಪ್ರೀತಿ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದಾಗ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಗೆದ್ದ ಆನಂದ, ಕಾಣದ ದಿನ ಚಿಂತೆಗಳ ಸಾಗರ.  Really, ದಿನ ನೀನು ಬರದೆ ಇದ್ದಾಗ ಕಳೆದ ಒಂದೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಯುಗಗಳಾಗಿತ್ತು. ಈಡಿ ದಿನವನ್ನ ದಡದ ಬದಿಯಲ್ಲೇ ಕಳದಿದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೂ ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರ ಮೌನದ ಮಾತಿಗೆ ಕೊನೆಹಾಡಿದ್ದು ಕಾಲೇಜಿನ ಕೊನೆಯ  ದಿನದ ಸಂಜೆಯ ಸವಿಗಳಿಗೆ

ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ ದಿನಗಳನ್ನ
ನೀನ ಆಡಿದ ಮಾತುಗಳು
ಅಚ್ಚ ಅಳಿಯದೆ ಉಳಿದಿವೆ
ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 

ಮರೆತರು ಮರೆಯದಿರುವ
ನೂರಾರು ಮಾತುಗಳು
ಸಾಗರದಾಚೆಗೂ ನಿಲುಕದ
ಸಾವಿರಾರು ಆಸೆಗಳು
ಅಳಿಸದೆ ಉಳಿದಿರುವ
ಹಲವಾರು ನಂಬಿಕೆಗಳು 

ನಾವು ಕಟ್ಟಿದಾ
ಕನಸಿನ ಗೋಪುರದಲ್ಲಿ
ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಹೃದಯವನಿಟ್ಟು
ನೆನಪುಗಳ ನೆನೆಯುತ
ಕಳೆಯುತಿರುವೆ ದಿನಗಳನ್ನು
ಕಾಯುತಿರುವೆ ದಿನಗಳಿಗಾಗಿ 



Nothing is ever really lost to us as long as we remember it.
― L.M. MontgomeryThe Story Girl